ط. زبانشناسي چيني
شن يو
شن يو1 مقيم وو - كئانگ، در چكيانگ، در 441، در زمان سلسلههاي چئي و ليانگ كارمند برجستهاي بود و در 513 درگذشت. كارمند كشوري چيني، لغتنويس، مورخ. براي اول بار در اثر گمشدهٴ او موسوم به سسو شنگ2، چهار لحن3 تمييز و توصيف شده است. ظاهراً معلوماتي در زبان سانسكريتي داشته كه به مطالعهاش در مورد زبانشناسي چيني كمك كرده است. تواريخ سلسلههاي چين، ليوسونگ و چئي را نوشت.
Shen Yo .1
2 Ssu sheng.، به معني چهار لحن. از لحاظ لغوي يا دستوري اين كشف اهميت بسيار زيادي داشت، كه با اثر سون ين به نام فانچيه (نك نيمهٴ دوم سدهٴ سوم) برابري ميكرد. مسلماً، اين دو كشف، لغتنويسي صحيح را امكانپذير ساخت. نخستين تمايز آگاهانه ميان لحنها، گاهي به چويانگ، ساكن آن - چئينگ در هونان نسبت داده شده، كه او هم در سدهٴ پنجم برآمد و رسالهاي در آن موضوع نوشت و رسالهٴ ديگري در باب سه مكتب اصلي بودايي.
four Tones.3